Wywiad dla czasopisma Film, z lutego 1987 roku, ale niewiele w nim o filmach. Ciekawostką jest informacja, że Zespół Zodiak zakupił prawa do ekranizacji ”Wielkiego lasu” jeszcze zanim powieść się ukazała. Jak wiadomo żadnej ekranizacji nie było. Prawdopodobnie zadziałał tu mechanizm, o którym w innym wątku pisała kiedyś Maruta, czyli kupowanie na zapas przez filmowców różnych materiałów, a nuż się przyda. A dla pisarza to zawsze dodatkowa kasa.

Zgrabnie zdystansował się od ekranizacji Kidawy, która miała wkrótce zadebiutować w kinach, mówiąc: Ja napisałem powieść „Niesamowity dwór” a Janusz Kidawa robi film pod tym samym tytułem. Ja odpowiadam za książkę, on za film.

Reszta wywiadu jest o sprawach, o których Nienacki lubi się wypowiadać i robi to często. Ale trzeba przyznać, że sprawnie punktuje dziennikarza w kilku miejscach, np. tu:

Pytanie dziennikarza:

W „Skiroławkach” sfera tzw. życia intymnego osiągnęła nie tylko rzadko spotykaną u nas intensywność ale stała się absolutem, jedynym właściwie kluczem do odkrycia prawdy o kondycji człowieka i elementem determinującym jego osobowość. To przekonanie czy zabieg spektakularny?

Odpowiedź Nienackiego:

Nie wydaje mi się, aby pan czytał „Skiroławki”. Nie jest prawdą, że bohaterowie „Skiroławek” są wyłącznie zdeterminowani przez swoją biologię. W równym stopniu motywy ich zachowań odnajdzie pan w historii, w ich losach uwarunkowanych przez politykę, wojnę, lata powojenne. Czy malarz Porwasz dlatego hoduje jaskółkę, że ma na nią chęć erotyczną? Czy Zygfryd Malawka dlatego broni siekierą słoika ze starymi fotografiami, że są to fotografie pornograficzne? Czy dlatego doktor Niegłowicz zabija zboczeńca, że on go podnieca seksualnie, czy też działa pod wpływem imperatywu kategorycznego, zasad moralnych, które wyznaje? Mógłbym tak cytować w nieskończoność ale jeśli komuś tę książkę przesłonił goły zad Widłągowej, to nic na to nie poradzę. Krytycy to idioci.