Dwa lata temu Kustosz pytał o tę książkę, ja teraz po nią sięgnąłem. "Poszukiwacze siódmej księgi" to rzeczywiście powieść z uniwersum Pana Samochodzika, z tym, że tej części, w której są Templariusze i Tajemnica Tajemnic, czyli na podstawie tajemniczych zapisków, szuka się ukrytego skarbu. Zaczyna się całkiem nieźle, ale później autorka popuściła wodze fantazji i książka staje się infantylna, w stylu późniejszych kontynuacji, tzn. miniaturowe kamery, podsłuchy, gpsy i gangster z bronią śledzący bohaterów od Krakowa do Olsztyna i w drugą stronę, podsłuchujący w tajemniczy sposób rozmów w kopalni w Wieliczce (byłem, na dole nie działa rozsądna komunikacja na zewnątrz).

Bohater jest wiecznie jęczącą ciapą, a bohaterka niezbyt rozsądną oszołomką. Oboje działają pod "patronatem" osiemdziesięcioletniej staruszki, która jeździ samochodem z nadmierną prędkością i prowadzi kryminalnego bloga.

Nie byłbym sobą, gdybym nie przyczepił się do ewidentnych błędów. Po pierwsze po przyjeździe do Olsztyna dowiadujemy się, że bohaterowie po drodze przeżyli napad, z tym że wydaje mi się, że autorka zapomniała o tym napisać. Dwa razy przejrzałem opis trasy i zdarzenia tam nie ma. No i... hasłem-szyfrem miało być "niebiescy" ale żeby było bardziej tajne to oznaczono to jako skrót MC. No nikt by nie zgadł, że Niebiescy, to Manchester City. Bo Manchester City, to "niestety" Obywatele (Cityzens), bardzo rzadko używana ksywa to "Sky Blue", a popularni w Anglii Niebiescy, czyli The Blues, to Chelsea.

Zobaczę co będzie w drugiej części, ale raczej nie spodziewam się skoku jakościowego.