Forum

Carlos Ruiz Zafon
 
Notifications
Clear all

Carlos Ruiz Zafon  

  RSS

Yvonne
(@yvonne)
Member Potwierdzony
Dołączył: 1 rok temu
Posty: 1472
28 października 2019 19:47  

Wiem, że oprócz mnie, jest tutaj co najmniej jedna osoba lubiąca książki Zafona, zatem warto założyć wątek.

Może inni też znają? A jeśli nie, to chętnie poznają?

Mam na półce wszystkie książki Zafona wydane po polsku i wiem, że kupię także każdą następną. W ciemno.

Są to bowiem piękne opowieści.

Trzy pierwsze części serii: Cmentarz Zapomnianych Książek, czyli "Cień wiatru", "Grę anioła" i "Więźnia nieba" czytałam już po dwa razy.

Natomiast, wstyd przyznać, dopiero teraz zabieram się na czwartą część, którą kupiłam na Targach Książki w Krakowie bodajże dwa lata temu.

Nosi ona tytuł "Labirynt duchów". Zatem zagłębiam się w labiryncie będąc przekonaną, że w każdej jego części czeka mnie prawdziwa literacka uczta.

Kto lubi Zafona i za co?

Ja lubię go przede wszystkim za to, że pisze o miłości do literatury oraz za odrobinę magii, którą wplata w swoje książki.

I za niezwykle plastyczny język.

No i oczywiście za Fermina 🙂 

Temat został zmodyfikowany 12 miesięcy temu przez Yvonne

Cytat
Tagi tematu
Hebius
(@hebius)
Męber Potwierdzony
Dołączył: 1 rok temu
Posty: 1163
29 października 2019 00:12  

Mnie zniechęciła do Zafona nachalna reklama i na razie omijam jego powieści szerokim łukiem.


OdpowiedzCytat
Aldona
(@aldona)
... Moderator
Dołączył: 1 rok temu
Posty: 4608
30 października 2019 11:34  
Wysłany przez: @yvonne

jest tutaj co najmniej jedna osoba

Jedną z nich jestem ja. Uwielbiam Zafona za klimat i za tą umiejętność, przenoszenia czytelnika w czasie i przestrzeni. Za to, że można oderwać się od dosłownie wszystkiego i małymi łykami spijać cały  literacki kunszt Autora. To nie są powieści szybkie, w których nagromadzenie akcji zabija słowa. Tutaj trzeba w spokoju znaleźć kącik, okryć się przed światem zewnętrznym i delektować opowieścią. 


OdpowiedzCytat
Yvonne
(@yvonne)
Member Potwierdzony
Dołączył: 1 rok temu
Posty: 1472
30 października 2019 11:38  
Wysłany przez: @hebius

Mnie zniechęciła do Zafona nachalna reklama i na razie omijam jego powieści szerokim łukiem.

W ten sposób możesz, Hebiusie, przegapić coś wartościowego.

Ja w takich sytuacjach czytam chociaż jedną lub dwie książki danego autora, żeby sobie wyrobić zdanie.

Post został zmodyfikowany 12 miesięcy temu przez Yvonne

OdpowiedzCytat
Yvonne
(@yvonne)
Member Potwierdzony
Dołączył: 1 rok temu
Posty: 1472
30 października 2019 11:40  
Wysłany przez: @aldona
Wysłany przez: @yvonne

jest tutaj co najmniej jedna osoba

Jedną z nich jestem ja. Uwielbiam Zafona za klimat i za tą umiejętność, przenoszenia czytelnika w czasie i przestrzeni. Za to, że można oderwać się od dosłownie wszystkiego i małymi łykami spijać cały  literacki kunszt Autora. To nie są powieści szybkie, w których nagromadzenie akcji zabija słowa. Tutaj trzeba w spokoju znaleźć kącik, okryć się przed światem zewnętrznym i delektować opowieścią. 

Czyli jest nas więcej 🙂 

Ładnie napisane, Aldono.


OdpowiedzCytat
Wowax
(@wowax)
Wcale nie taki zły Moderator
Dołączył: 1 rok temu
Posty: 2493
5 listopada 2019 10:14  

Chodziło zapewne o mnie.

Wysłany przez: @yvonne

Wiem, że oprócz mnie, jest tutaj co najmniej jedna osoba lubiąca książki Zafona,

Wiele lat temu zauroczyłem się jego twórczością. Co w niej jest takiego wyjątkowego? Przede wszystkim ten dziwny, mroczny NASTRÓJ...niesamowity, bajkowy, tajemniczy, zaskakujący...rzeczywistość miesza się z sennymi marzeniami, świat prawdziwy płynnie przechodzi w świat magii, wszystko jest trochę nierealne i nierzeczywiste...I do tego niezwykła plastyczność wypowiedzi...Do dziś pamiętam zaułki Barcelony tonące w lekkiej mgiełce, czuję jej zapach, morski, portowy, słyszę jej dźwięki...choć nigdy w tym mieście nie byłem. Czytając Zafona, nie trzeba specjalnie się wysilać, żeby zamknąwszy oczy znaleźć się w miejscach przezeń opisywanych...pospacerować Ramblą, zatopić się w zaułkach dzielnicy portowej, pozaglądać przez ogrodzenia do tonących w zieleni magnackich rezydencji. I język - co dla mnie ważne - Zafon mając coś do przekazania, umie to przekazać pięknym językiem.

Literatura przez bardzo duże ,,L,,


OdpowiedzCytat
Yvonne
(@yvonne)
Member Potwierdzony
Dołączył: 1 rok temu
Posty: 1472
19 czerwca 2020 12:37  

Pisarz zmarł dzisiaj po długiej chorobie.

Żal ogromny.

Wielka strata dla literatury.

Dawno żadne powieści tak mnie nie poruszyły, jak te, które wyszły spod jego pióra. Mam na półce wszystkie jego książki. Wracam do nich co jakiś czas.

Niech spoczywa w pokoju.


OdpowiedzCytat
Yvonne
(@yvonne)
Member Potwierdzony
Dołączył: 1 rok temu
Posty: 1472
19 czerwca 2020 12:40  

A jeszcze niedawno w tym wątku pisałam, że kupię każdą jego kolejną książkę. Pisząc te słowa nie wiedziałam, że już nie będzie takiej możliwości 🙁 


OdpowiedzCytat
Kustosz
(@kustosz)
Pan Samolocik Admin
Dołączył: 1 rok temu
Posty: 3639
1 października 2020 12:23  

Próbowaliśmy przebić się przez ten „Cień wiatru”, ale dalej nie dam chyba rady. Rzadko się zdarza, żeby pięćdziesiąt stron powieści tak mnie wymęczyło. Wszystkie moje przeczucia odnośnie tej książki potwierdziły się w trójnasób. Patetyczny, egzaltowany kicz. Zafon zdaje się upajać niemal każdym, przesadnie kwiecistym zdaniem, ale pod tą afektowaną powłoką kryje się tylko uwznioślony banał i pustosłowie. 

Tak wiem. Przeczytałem tylko (aż?) pięćdziesiąt stron. Tak wiem. Powieść jest światowym bestsellerem i ma świetne recenzje, więc to pewnie ja się nie znam.


OdpowiedzCytat
Yvonne
(@yvonne)
Member Potwierdzony
Dołączył: 1 rok temu
Posty: 1472
1 października 2020 13:06  
Wysłany przez: @kustosz

Tak wiem. Przeczytałem tylko (aż?) pięćdziesiąt stron. Tak wiem. Powieść jest światowym bestsellerem i ma świetne recenzje, więc to pewnie ja się nie znam.

Muszę to potwierdzić. Nie znasz się 🙂

Zafon jest dla mnie mistrzem słowa i literackiego obrazu.

Wszystkie jego książki bardzo mi się podobały.

Moim zdaniem, Kustoszu, za szybko się poddałeś.

Jako przykład mogę podać samą siebie z czasów niedalekich, bo wakacyjnych. Tegorocznych wakacji. Też czytając pewną książkę chciałam się poddać po 70 czy 80 stronach. Nawet przerwałam na kilka dni lekturę. Po kilku dniach wróciłam. Efekt? Jedna z najważniejszych czytanych przeze mnie książek w tym roku. 

Wypożyczyłam już kolejną książkę tego autora.

Post został zmodyfikowany 3 tygodnie temu przez Yvonne

OdpowiedzCytat
Kustosz
(@kustosz)
Pan Samolocik Admin
Dołączył: 1 rok temu
Posty: 3639
1 października 2020 13:43  
Wysłany przez: @yvonne

Zafon jest dla mnie mistrzem słowa i literackiego obrazu.

Być może. Na pierwszych 50 stronach „Cienia wiatru” jednak, jest dla mnie mistrzem afektowanego kiczu. Już sam tytuł jest dostatecznie pretensjonalny.


OdpowiedzCytat
Yvonne
(@yvonne)
Member Potwierdzony
Dołączył: 1 rok temu
Posty: 1472
1 października 2020 13:51  
Wysłany przez: @kustosz
Wysłany przez: @yvonne

Zafon jest dla mnie mistrzem słowa i literackiego obrazu.

Być może. Na pierwszych 50 stronach „Cienia wiatru” jednak, jest dla mnie mistrzem afektowanej kiczu. Już sam tytuł jest dostatecznie pretensjonalny.

Zaiste, są na świecie rzeczy i zjawiska, o których nie śniło się filozofom.

Nie mogę pojąć, jak możesz nazywać kiczem twórczość Zafona, Kustoszu, a jednocześnie cenić pisaninę Kalicińskiej, która jest kwintesencją tego słowa.

Ech ... 🙁

 


OdpowiedzCytat
Kustosz
(@kustosz)
Pan Samolocik Admin
Dołączył: 1 rok temu
Posty: 3639
1 października 2020 14:16  
Wysłany przez: @yvonne

Nie mogę pojąć, jak możesz nazywać kiczem twórczość Zafona, Kustoszu, a jednocześnie cenić pisaninę Kalicińskiej, która jest kwintesencją tego słowa.

Nie mieszajmy dwóch różnych systemów walutowych. Ja nie uważam "Domu nad rozlewiskiem" za arcydzieło, ani nawet za dobrą literaturę. Jest to moim zdaniem całkiem sympatyczne czytadło, w którym odnajduję sielsko-wiejską atmosferę, którą lubię. Uważam ponadto, że książka ta nie zasłużyła na stygmat beznadziejnej szmiry, który jej przypięto. I sądzę, że jest również bardzo prawdopodobne, że "Cień wiatru" nie zasługuje na opinię arcydzieła, która mu towarzyszy.

Sorry, poziom egzaltacji u Zafona to po prostu dawka śmiertelna. Nie przeszkadzają Ci na przykład te uwznioślone, niemal erotyczne uniesienia u dziesięciolatka?


OdpowiedzCytat
Yvonne
(@yvonne)
Member Potwierdzony
Dołączył: 1 rok temu
Posty: 1472
1 października 2020 14:20  
Wysłany przez: @kustosz

Sorry, poziom egzaltacji u Zafona to po prostu dawka śmiertelna. Nie przeszkadzają Ci na przykład te uwznioślone, niemal erotyczne uniesienia u dziesięciolatka?

Nie 🙂

A sposób egzaltacji przedstawiany przez Zafona bardzo lubię.


OdpowiedzCytat
Kustosz
(@kustosz)
Pan Samolocik Admin
Dołączył: 1 rok temu
Posty: 3639
1 października 2020 14:24  
Wysłany przez: @yvonne

Nie

To tutaj ja się z kolei dziwię.

Wysłany przez: @yvonne

A sposób egzaltacji przedstawiany przez Zafona bardzo lubię.

I to jest chyba klucz do zrozumienia dlaczego Ciebie zachwyciła ta książka, a mnie nie.


OdpowiedzCytat
Milady
(@milady)
. Moderator
Dołączył: 1 rok temu
Posty: 2325
2 października 2020 21:42  
Wysłany przez: @yvonne

A sposób egzaltacji przedstawiany przez Zafona bardzo lubię.

Yvonne, ale dziesięcioletnie dziecko, które patrzy na dojrzałą kobietę z tak erotycznej perspektywy jakby sam był doświadczonym kochankiem? No na przykład ten fragment:

"Instynktownie zrozumiałem, o co jej chodzi, i skierowałem jej dłoń ku swojej twarzy. Dotyk był zdecydowany i delikatny zarazem. Jej palce przebiegły po moich skroniach i policzkach. Nie ruszałem się, nie śmiałem niemal oddychać, podczas gdy Klara czytała swoimi dłońmi rysy mojej twarzy. I uśmiechała się do mnie a ja dostrzec mogłem, że usta jej rozchylają się jakby w szepcie. Poczułem muśnięcie jej palców na czole, włosach i na powiekach. Zatrzymała się na moich wargach, zarysowując je w milczeniu palcem wskazującym i serdecznym. Jej palce pachniały cynamonem. Przełknąłem ślinę, czując jak tętno rośnie mi gwałtownie (...)".

I póki co cała książka jest napisana takim wzniosłym, kontrastującym do okoliczności językiem.

Post został zmodyfikowany 2 tygodnie temu przez Milady

Duma związana jest z tym, co sami o sobie myślimy, próżność zaś z tym, co chcielibyśmy, żeby inni o nas myśleli.
Jane Austen "Duma i uprzedzenie"


OdpowiedzCytat
Share: